Podczas remontu dachu i wieży zegarowej w Gimnazjum nr 1 im. Jana Pawła II w Giżycku, dokonano niezwykłego odkrycia. Światło dzienne ujrzał oryginalny pergaminowy akt erekcyjny z dnia 1 maja 1931 roku, czyli dokument upamiętniający uroczyste mocowanie głowicy wieży zegarowej na nowo wybudowanej szkole. W pamiątkowej tubie, tak jak wymaga tego tradycja, znajdowały się również dwie wydawane wówczas gazety „Lötzener Zeitung” i "Lötzener Tageblatt” datowane na 1 maja 1931 r. oraz kilka obiegowych monet. Historycznym znaleziskiem opiekuje się dyrektor Gimnazjum Stefan Orczyc-Musiałek, który kontynuując dzieło budowniczych tejże szkoły, planuje uzupełnić zawartość tuby m.in. o szkolną kronikę z pozdrowieniem dla przyszłych pokoleń. Z pewnością kilka słów dla potomnych, przekażą również obecne władze miasta.

Tłumaczenie treści aktu erekcyjnego budowy szkoły –

obecnego Gimnazjum nr 1 im. Jana Pawła II z dnia 1 maja 1931 roku

Postawienie tego budynku wymagało pokonania wielu trudności. Aby wybudować tę szkołę w Giżycku, w ciężkich czasach biedy i nędzy w Niemczech, przeznaczono duże nakłady finansowe. Dzisiaj, kiedy naród wewnątrz kraju jest nękany ciężkimi walkami, gdzie Niemcy są bezbronne i narażone na duże niebezpieczeństwa, ratunek może przynieść jedynie sam duch i bezwarunkowa chęć życia, które wychowają zdrową i świadomą młodzież.

Coraz bardziej jasne staje się społeczności  niemieckiej, zwłaszcza po zwycięsko przeprowadzonej, jednak nieszczęśliwie zakończonej wojnie, że walka narodów przeciwko krajowi, szkołom i porządkowi wciąż trwa i że Niemcy są wyniszczane. Ciężar wojennych kontrybucji zaczyna obniżać dochody wszystkich żyjących na tzw. „krawędzi” sprowadzając ich do minimum egzystencjonalnego. Społeczeństwu nakładane są ciągle  nowe podatki. Urzędnikom i pracownikom zmniejsza się pensję. Kupcy mają wciąż mniej klientów wstępujących do ich sklepów. Rośnie liczba bezrobotnych.

Jednak nigdzie indziej, jak tutaj w Prusach Wschodnich oderwanych od swojej macierzy bieda gospodarcza, nie jest tak duża. Jest ona jednocześnie nędzą polityczną i kulturową, hańbą z racji niesprawiedliwości i przemocy, która rozrywa/rozbija naród z bogactwa kulturowego i znowu nigdzie na  Prusach, jak właśnie na ubogich w bogactwa naturalne Mazurach. Gospodarka stoi przed ruiną. Przy tym wszystkim nie została jednak złamana chęć życia w narodzie. Nigdy dotąd, jak teraz Niemcy nie przestały być krajem szkół i pracy.  Im bardziej zagrożony jest byt, tym mocniejsze budzi się dążenie do pomnażania rezultatów/wyników i podwyższania jakości we wszystkich świadomie odpowiedzialnych praktykach narodu, a poprzez to do podniesienia się z upadku.  Jeśli być może w duchowej walce o przetrwanie nie wszystko jest klarowne dla społeczeństwa tzn., że im bardziej naród niemiecki zmuszany jest przemocą do ograniczenia posiadania, tym bardziej nieugięte jest dążenie do bycia czymś więcej.

Pod znakiem tej woli życia powinien stanąć ten budynek szkolny.

Koszty budowy i wyposażenia wewnątrz wyniosły włącznie 370.000 Reichsmark (tj. marki Reichsmark). Środki na ten cel uiściły wspólnie miasto i państwo oddając na plac budowy najlepsze miejsce, jakim miasto dysponowało.  Dzisiaj 1 maja 1931r. jest mocowana głowica wieży.

Lötzen (dziś Giżycko) posiada tym samym 8 szkół. Na dzień dzisiejszy miasto liczy 12.250 mieszkańców. Jego burmistrzem jest Dr Alfred Gille.

Kierownikiem (szefem) budowy tego budynku jest radny rządowy Martin Schutzer.

Niech tej szkole dana była zawsze zdrowa młodzież i opuszczała ją z dobrym wykształceniem, spełniona duchowo wstępowała w dorosłe życie.

Oby ta szkoła ujrzała wkrótce lepsze czasy, niezagrożoną mazurską ojczyznę, zjednoczoną  z  macierzą - Prusy Wschodnie i wolne Niemcy.

Na wieży tej pracowały następujące zakłady rzemieślnicze:

- Zimmerarbeiten (prace nad pokojami) Firma Bank & Schlomer Lötzen,

- Klempner (blacharz) u. (i) Kupfarbeiten (prace w miedzi) Firma Hans Klausien Lötzen.

Końcowe prace są wykonane przez:

- Max Klausien Klemmermeister (mistrz blacharski) Lötzen,

- Otto Liettko Klemmergeselle (czeladnik blacharski),

- Gustav Kruger Klempnerlehrling (uczeń/praktykant blacharstwa),

- Willy Uschkamp Klempnerlehrling (uczeń/praktykant blacharstwa),

- Gustav Schall Lötzen jest architektem prowadzącym budowę.

Niech ta wieża stawiając czoło wszystkim niebezpieczeństwom przyczynia się do ozdoby naszego pięknego miasta Lötzen (dziś Giżycka).

Tłumaczenie – Ewa Moszczyńska-Wierzchowska (mgr filologii germańskiej)