"FRANCUSKA WIOSNA W GIŻYCKU"

Stowarzyszenie Współpracy Mazursko-Francuskiej
zaprasza:

Przegląd filmów francuskich

7-9 maja 2010 (piątek - niedziela) godz. 18.00
Giżyckie Centrum Kultury

seria krótkich filmów - Varda Krótko (Agnès Varda), dla dorosłych

Świadkowie (Andre Techine, 2007), dla dorosłych

Za mną przyjaciele - Qui m'aime me suive (Benoît Cohen, 2006)

współfinansowane ze środków budżetowych miasta Giżycka

Agnès Varda

Urodziła sie 30 maja 1928 r. w Brukseli Ojciec Arlette , bo tak właściwie się nazywała był Grekiem , matka Francuzką .Wychowała sie w Sete nad Morzem Śródziemnym. Maturę zdała w Paryżu, przez rok studiowała filozofię na Sorbonie, następnie studiowała sztuki piękne w Luwrze (ASP), jednak po roku przerwała naukę i zaczeła naukę fotografii, którą skończyła otrzymując dyplom w 1949 r. Pracowała jako uliczny fotograf, następnie w Theatre National Populaire, gdzie w 1951 r. została głównym fotografem planu, zaczeła robić zdjęcia sławnych ludzi ,stała sie jednym z najbardziej poszukiwanych fotografików we Francji. W 1954 r. za pieniądze ze spadku po ojcu nakręciła swój pierwszy film "La Pointe courte". Ostatni ze swoich filmów nakręciła w 2008 „Plaże Agnes”.

Andre Techine

Od młodości był fascynatem literatury i filmu. Studiował jednak filozofię na Sorbonie nie wierząc w swoje szanse w szkole filmowej. Od 1964 do 1967 r. pracował jako krytyk w redakcji "Cahiers du Cinema", gdzie pisał m.in. o Czarnym Piotrusiu Miloša Formana i o filmach Jerzego Skolimowskiego.
Przygodę z filmem rozpoczął jako asystent Jacques'a Rivette przy pracy operatorskiej. Jako reżyser zadebiutował w 1969 r. filmem Pauline s'en va. Zajmował się pisaniem scenariuszy filmowych dla innych reżyserów, m.in. dla Liliane de Kermadec (Aloïse z 1973 r.). Pracował także w teatrze inscenizując sztukę Dacia Marainiego Chantage au theâtre. Za jego najlepszy film uważa się Dzikie trzciny, w którym zawarł wiele wątków autobiograficznych.

"Świadkowie"
Dwudziestoletni Manu przyjeżdża do Paryża w poszukiwaniu pracy i zamieszkuje u swojej siostry Julie. Chłopak lubi nocne życie i pewnego wieczoru poznaje Adriena, lekarza po pięćdziesiątce. Adrien jest gejem i Manu wdaje się z nim w przelotny romans. Wkrótce Adrien przedstawia Manu swoim przyjaciołom i zabiera go w rejs jachtem po Morzu Śródziemnym wraz z policjantem Mahdim i pisarką Sarah – młodym, szczęśliwym małżeństwem. Okazuje się jednak, że w Mahdim, twardym inspektorze policji, ojcostwo rozwinęło zapędy tyrana. Sarah nie może się pogodzić z nową rolą i czuje, że macierzyństwo zagraża jej tożsamości – ucieka w pisanie, desperacko poszukując inspiracji.
Przyjazd Manu do Paryża oraz jego wtargnięcie w życie Julie, Adriena, Mehdiego i Sarah powoduje gwałtowne zmiany w ich życiu i wzajemnych relacjach, czym zmusza otaczających go ludzi do konfrontacji z ich prawdziwymi pragnieniami. Akcja rozgrywa się w roku 1984, kiedy to wirus HIV dotarł do Europy.

Cohen Benoit

Debiutuje w 1994 roku  krótkometrażowym filmem Ailes du plaisir. Dwa lata później kręci film Cameleone pierwszy film długometrażowy. W 2001 kręci kolejny film Anonimowi Aktorzy a następnie z tymi samymi aktorami film Nasze kochane dzieciaki. Sukces filmu zachęca reżysera do nakręcenia po upływie 4 lat filmu na podobny temat który wychodzi 2006 roku Qui m’aime me suive. Ostatni film Benoit Cohen całkowicie inny od wcześniejszych tu główna bohaerka pogrążona jest g schizofrenii Les Violettes.

"Za mną przyjaciele" - "Qui m'aime me suive"
Występują : Mathieu Demy, Eléonore Pourriat, Julie Depardieu
35 letni Maxime, doskonały lekarz, wiedzie nudne i monotonne zycie, między żoną adwokatem z zawodu, swoimi przyjaciółmi i usatysfakcjonowaną rodziną. Życie tak nudne, że prawie niemożliwe do wytrzymania. Aż do dnia, kiedy spotyka, młodą piosenkarkę, która wzbudza w nim emocja, których tak bardzo obawiali się jego bliscy. Maxime decyduje się porzucić karierę aby wstąpić do grupy rokowej, powracając w ten sposób do marzeń z dzieciństwa. Swoim postępowaniem zmieni nie tylko swoje życie ale i osób ze swojego otoczenia.