Wernisaż wystawy fotograficznej Ewy Kozłowskiej

Zapraszamy do obejrzenia niezwykle ciekawej wystawy fotograficznej
autorstwa Ewy Kozłowskiej
„Staroobrzędowcy z Wojnowa”

WERNISAŻ 6 GRUDNIA (SOBOTA) GODZ. 19.00
6 grudnia 2008 - 31 stycznia 2009 JazzClubGaleria

Ewa Kozłowska - urodzona w 1972 roku, w Olecku na Mazurach. Tłumacz języka francuskiego. Członek Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich. Laureatka wielu konkursów fotograficznych w kraju i za granicą. Współpracuje z Agencją Prasową Fotonova i "Biuletynem Fotograficznym". Autorka poematów prozą. Z wykształcenia romanistka z drogą kształcenia dosyć zawiłą i twórczą: od paryskiej Sorbony i Uniwersytetu Aix-Marseille II po Uniwersytet Warszawski. Uczestniczka wielu wystaw. W roku 2008 otrzymała Stypendium Artystyczne Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego. Fotografuje zarówno wielkie metropolie, jak i małe zagubione wsie.

Strona autorska: www.ewakozlowska.com

Starowiercy, staroobrzędowcy, bezpopowcy, raskolnicy czy też filiponi – na ich określenie istnieje różnorodne nazewnictwo. Historia staroobrzędowców w Wojnowie rozpoczyna się w XIX wieku. W 1825 roku król pruski Fryderyk Wilhelm III wydaje zgodę na osadnictwo, tym samym dając początek ich obecności na Mazurach. Aż do czasów współczesnych wojnowscy staroobrzędowcy ulegają licznym przemianom i podziałom, a  Wojnowo staje się wyraźnym przykładem na nieustannie znikanie i napływanie ludów, grup narodowych, religii i kultur, i to właśnie czyni tę wioskę symbolem regionu, tak ciekawym na tle pozostałych wsi mazurskich.

Fotografie zebrane pod wspólnym tytułem „Staroobrzędowcy z Wojnowa” przedstawiają dzisiejszych mieszkańców Wojnowa. Są to różnorodni ludzie, odnajdujący się doskonale we współczesnej rzeczywistości, żyjący w bardzo ciekawym miejscu, wciąż naznaczonym dawną historią i obecnością staroobrzędowców. Dziś, w czasach, kiedy nikt nie odbiera i nie zabrania już nikomu jego tożsamości, Wojnowo nabiera szczególnego znaczenia, jest miejscem wyjątkowym, z którego można wyciągnąć wiele nauki. Jak żyć razem respektując się nawzajem, mimo, iż jesteśmy różni, i jak uznać fakt wielokulturowości oraz zawiłej historii za największe bogactwo Warmii i Mazur.